We noemen dingen soms typisch Nederlands of typisch Turks, maar wat bedoelen we daar eigenlijk mee? Ze kijkt om zich heen en kijkt terug naar de tijd van Cornelis Haga (1579-1654), de eerste Nederlandse ambassadeur in het Ottomaanse Rijk. De wieg van zowel Cornelis als Süeda stond in Schiedam.

In een serie van vier blogposts verkent Süeda wat er in al die eeuwen veranderde en hetzelfde bleef.

Blog 1 – Praalparades en Turkenrellen
‘Niks maakt mij zo gelukkig als door mijn Nederlandse vrienden omschreven worden als een kapsalon met extra kaas. Het is altijd fijn om te horen dat ik een toegankelijke trooster ben waarop ze kunnen rekenen na een lange, vermoeiende dag of uit de hand gelopen nacht.’ Begint Süeda haar eerste blog, lees hier verder.

Blog 2 – De grote baard: hot or not
‘Ik heb altijd al een voorliefde gehad voor zwaardere muziek; als kind luisterde ik veel naar Turkse metalbands zoals maNga of de klassiekers zoals Black Sabbath en ACDC. Ik matchte mijn hijabs met mijn bandshirts en riep alle teksten mee. Vandaag de dag voel ik me het meest thuis tijdens een punk- of metalconcert.’ Begint Süeda haar tweede blog, lees hier verder.

Online event op 31 oktober
De laatste dag van de maand – zaterdag 31 oktober 2020 – vormt een online event de afsluiting. Daarbij gaan Schiedammers met Turkse roots in gesprek over de onderwerpen die Işık aansnijdt. Houd deze website in de gaten voor meer informatie.

Süeda Işık, Zelfportret met Fistik, 2020