Lou Loeber

Lou Loeber (Amsterdam 1894 – Blaricum 1983) groeit op in een welgestelde familie. Haar liefde voor kunst krijgt zij mee van haar ouders, net als haar interesse voor het socialistische gedachtegoed. In haar jeugd krijgt ze tekenlessen en volgt ze een opleiding aan de Rijksakademie in Amsterdam. Geïnspireerd door Piet Mondriaan schrijft ze een theoretische grondslag voor haar werk.

Onbegrijpelijk en elitair

Kunst heeft volgens Loeber een maatschappelijk doel: het moet bijdragen aan de bewustwording van de mens. Uiteindelijk zal dat leiden tot een socialistische maatschappij. In lijn daarmee moet haar werk herkenbaar blijven zodat het volk haar kunst kan begrijpen. Abstracte kunst ziet ze als onbegrijpelijk en dus elitair. Ook bedenkt Loeber een manier om haar schilderijen te reproduceren. Daardoor kunnen ook mensen met weinig inkomen kunst kopen.

‘Ik (…) zoek naar dat wat alle mensen gemeen hebben’

Lou Loeber

Volledig abstract

In veel van haar werk schildert Loeber arbeiders in geometrische vormen en heldere kleuren. Door de verschrikkingen in Rusland die onder de vlag van het socialisme plaatsvinden, krijgt haar vertrouwen in de socialistische maatschappij een flinke knauw. Ze schildert steeds vaker volledig abstract.

Marjolein Witte (Eindhoven 1979)

Het beeld dat Marjolein Witte voor de tentoonstelling Meesterlijke vrouwen maakte, lijkt zo uit een schilderij van Lou Loeber gestapt te zijn. Zoals Loeber sterke lijnen, geometrische vormen en opvallende kleuren in het platte vlak gebruikt, past Witte ze toe in haar ruimtelijke constructies. 

Meesterlijke vrouwen

De kunstwereld is nog altijd een jongensclub. Slechts 13% van de kunst in Nederlandse musea is gemaakt door vrouwen, blijkt uit onderzoek eerder dit jaar van Mama Cash. Hoe beroemd sommige vrouwen ook waren, na hun dood werden ze uit de kunstgeschiedenis geschreven. Een flink aantal raakte in vergetelheid. De tentoonstelling Meesterlijke vrouwen brengt daar verandering in. We laten tien pioniers zien, samen met makers van nu. Klik hier.

Met dank aan

De tentoonstelling is heel toepasselijk te zien in wat ooit de vrouwenvleugel was van het Sint Jacobs Gasthuis. Dat gebouw werd in 1787 in gebruik genomen. Sinds 1940 is het Stedelijk Museum Schiedam er gevestigd.

 

 

Disclaimer

Wij proberen van foto’s en ander materiaal zoveel mogelijk de rechthebbende te achterhalen om het materiaal met diens toestemming te kunnen gebruiken. Het kan zijn dat dit niet in alle gevallen gelukt is. Mocht er materiaal zijn waarvan je kunt aantonen rechthebbende te zijn en wil je niet dat wij dit materiaal op de huidige manier op onze website gebruiken, neem dan contact met ons op.