Sarah van Sonsbeeck (1976)

Sarah van Sonsbeeck (1976) weet een abstracte notie als stilte op een poëtische manier te vertalen naar beeld. In een kubus waarin ze stilte bewaart, bijvoorbeeld.

Gemis van stilte

De installaties van Sarah van Sonsbeeck (Utrecht, 1976) zijn onmiskenbaar stil. Ze probeert stilte te vangen of toont juist aan hoe een gebrek aan stilte een gemis is. Zo meet ze dat haar ruziënde buren zo’n tachtig procent van haar woning in beslag nemen. Dat deel van haar huur vraagt ze dan ook terug bij hen.

Baksteen

Later maakt ze ​One Cubic Metre of Silence​, een kubus van akoestiekwerend glas waarin ze stilte bewaart. Het werk verandert in ​One Cubic Metre of Broken Silence​, nadat enkele jonge museumbezoekers een baksteen door het glas gooien. Een verbetering, zo meent de kunstenaar. ‘Doordat deze gebroken werd, werd hij eigenlijk pas goed.’

Sarah van Sonsbeeck, Moment of Bliss, 2011-2012. Collectie: Stedelijk Museum Schiedam.

Poëtisch

Een abstracte notie als stilte weet Van Sonsbeeck op een poëtische, bijna minimalistische manier te vertalen naar beeld. Dat is mede te danken aan haar keuze voor materialen als glas, goudkleurige reddingdekens en diepzwarte Faraday-verf. Haar werk is daardoor altijd een esthetische beleving. Hoewel de dieper gelegen betekenis zich niet meteen laat raden, voel je aan dat het om een poëtische boodschap gaat.