Marlene Dumas (1953)

Marlene Dumas (1953) is de ​grande dame​ van de hedendaagse kunst. In haar portretten zijn ogen het belangrijkst; ze zuigen je naar het werk toe.

Biënnale

Met haar figuratieve portretten is Marlene Dumas (Kaapstad, 1953) de ​grande dame​ van de hedendaagse kunst. Haar werk is in veel museale collecties opgenomen en in 1995 vertegenwoordigt ze Nederland op de Biënnale van Venetië. Het portret vormt de hoofdmoot van haar oeuvre. In losse verftoetsen en in enkele penseelstreken weet zij haar onderwerp in verf te vangen.

Marlene Dumas, 10 jaar later, De Muze is moe, 1994. Collectie: Stedelijk Museum Schiedam.

Portret

Zelf ziet ze de ogen als het belangrijkste onderdeel van het portret. Je kijkt immers naar een portret, maar het portret kijkt ook naar jou. Het zijn dan ook de ogen die je naar het portret toe zuigen. Het gezicht bevindt zich in haar werk geïsoleerd op de voorgrond.

Muzen

Vaak zet ze haar portretten op in zwart, wit en grijs, met af en toe een koele toets blauw of rood. Dumas laat zich inspireren door beelden die zij om zich heen ziet. Dat kan een foto uit een krant of tijdschrift zijn, of een stuk tekst dat ze ergens leest. De sociale constructie van het vrouwelijk lichaam in de media is een belangrijk thema voor haar. Bekend is haar serie met muzen.