Lou Loeber (1894-1983)

Voor Lou Loeber (1894 –1983) is kunst verweven met haar ideaal van een socialistische maatschappij. Als die overtuiging afbrokkelt, gaat ze abstracter schilderen.

Socialisme

Lou Loeber (Amsterdam, 1894 – Blaricum, 1983) groeit op in een welgestelde familie. Van haar ouders krijgt ze liefde voor kunst en interesse voor het socialistische gedachtegoed mee. In haar jeugd krijgt ze tekenlessen en van 1915 tot 1918 volgt ze een opleiding aan de Rijksacademie in Amsterdam. Geïnspireerd door Piet Mondriaan schrijft ze een theoretische grondslag voor haar werk. Kunst heeft volgens Loeber een maatschappelijk doel: het moet bijdragen aan de bewustwording van de mens, wat uiteindelijk zal leiden tot een socialistische maatschappij.

Lou Loeber, Slapenden, 1974. Collectie: Stedelijk Museum Schiedam. ©Pictoright Amsterdam 2019

Begrijpelijke kunst

Haar voorstellingen moeten dan ook herkenbaar blijven, opdat het volk haar kunst kan begrijpen. Abstracte kunst is volgens haar onbegrijpelijk en dus elitair. Loeber bedenkt daarnaast een manier om haar schilderijen te reproduceren, zodat ook mensen met weinig inkomen kunst kunnen kopen.

Verschrikkingen

In veel van haar werk schildert Loeber arbeiders in geometrische vormen en heldere kleuren. Door de verschrikkingen die onder de vlag van het socialisme plaatsvinden in Rusland, krijgt haar vertrouwen in de socialistische maatschappij een flinke knauw. Ze schildert steeds vaker volledig abstract.