Karin Arink (1967)

Het werk van Karin Arink (1967), tekeningen, sculpturen en installaties, toont het vrouwelijk lichaam dat zich blootgeeft of juist verbergt. Centraal staat de lichamelijke ontmoeting met de ander.

Ontmoeting

‘Ik besta daar waar jij mij aanraakt’

Het werk van Karin Arink (Delft, 1967) toont het vrouwelijk lichaam dat zich blootgeeft of juist verbergt. Centraal staat de lichamelijke ontmoeting met de ander en – sinds ze zelf moeder is – het lichaam als plek voor de ander.

Karin Arink, Party animal, 2005-2006. Collectie: Stedelijk Museum Schiedam.

Het zelf

Het lichaam wordt gezien als de zichtbare huls van het individuele, het innerlijke. Daarmee kan het ‘zelf’ zich manifesteren en tonen aan de ander. Het ‘zelf’ ziet zij daarbij niet als een vastomlijnd gegeven, maar als een kluwen van invloeden en ervaringen. Iets wat steeds verandert, afhankelijk van de omgeving. Dat thema komt terug in haar tekeningen, sculpturen en installaties.

Vrouwelijk lichaam

Zonder dat de beelden van Karin Arink realistische lichamen verbeelden, drukken ze wel allerlei fysieke, mentale, emotionele en sociale aspecten uit. Daarbij gaat zij uit van lichaamshoudingen, kleding, textiel, taal en tekens. Arink onderzoekt hoe het vrouwzijn op een poëtische manier kan worden. De rode draad is de subtiele ontdekking en verandering van het vrouwelijk lichaam, en het menselijk bestaan
in het algemeen.