Anne Wenzel (1972)

Beeldhouwer Anne Wenzel (Schüttorf, 1972) is gefascineerd door de heroïek van het moment en de manier waarop wij gedenken. Vooral de beeldtaal van de nazi’s en de manier waarop zij het herdenken strak regisseerden, boeit haar. Haar sculpturen van zwartgebakken keramiek ogen onheilspellend, begeven zich tussen schoonheid en geweld.

Krachtig keramiek

Denk je bij keramiek meestal aan een bepaalde lieflijkheid: Delfts blauw, schattige
dierenbeeldjes of het porselein van oma, in het werk van beeldhouwer Anne Wenzel
(Schüttorf 1972) wordt keramiek onheilspellend: zwartgebakken, met een metallic
glazuurlaag die van de beelden af lijkt te druipen. Wenzels sculpturen lijken wel
apocalyptisch.

Hedendaags herdenken

De kunstenaar, een geboren Duitse, is gefascineerd door de heroïek van het monument en de manier waarop wij herdenken. De beeldtaal van de nazi’s en de manier waarop zij het herdenken strak regisseerden, boeien haar in het bijzonder.
Je kunt haar sculpturen dan ook wel zien als eigentijdse gedenktekens. Ze verbeelden een spannende relatie tussen macht en verval.

Anne Wenzel, Silent Landscape (aircrash), 2006, sculptuur van geglazuurd aardewerk

Schoonheid en geweld

Hoewel je in Wenzels werk onmiddellijk het thema vergankelijkheid herkent, straalt het steevast grandeur uit. De sculpturen bewegen zich tussen schoonheid en geweld. Misschien is het juist de schoonheid van geweld, die ze uitdrukken.