no fear / keine Angst: video- en animatiefilms
22 januari – augustus 2005

Nederland is Nederland niet meer, heet het, Nederland heeft zijn onschuld verloren. Sinds de moorden op Pim Fortuyn en Theo van Gogh beheersen onbehagen, onrust en onlust het openbaar debat. Er is angst voor geloof en ongeloof, voor woord en daad, voor vrijheid en regels, angst voor de ander en angst voor wat er van onszelf is geworden.
Alle angst is in wezen angst voor verlies – verlies van bezit, van liefde of van leven. Gepreoccupeerd door de dreiging van maatschappelijke desintegratie, klinkt nu alom de roep om meer – en méér, nóg meer - veiligheid. Maar wie de angst laat regeren, verliest zijn vrijheid.
Het programma no fear / keine Angst (een titel ontleend aan de nachtlampjes van de Duitse multiple-kunstenaar Christoph Ebener) laat een aantal video- en animatiefilms zien waarin angst een van de belangrijkste thema's is. Dat leven met angst tot beklemmende scenario's leidt, wordt snel duidelijk. Daarnaast zijn een aantal videofilms geprogrammeerd waarin elke vorm van angst apert afwezig is, als pleidooi voor meer vertrouwen.

Hisko Hulsing
Seventeen (2003)
22 januari t/m 27 februari 2005

‘Een jonge bouwvakker wordt geplaagd door zijn grove collega's. Het zijn plagerijtjes met een seksuele ondertoon, die des te harder aankomen als je zeventien bent en met een mengeling van angst en verlangen staart naar raamprostituees aan de overkant. […] Dreiging is ook in schijnbaar gevaarloze plaatjes steeds aanwezig. 's Avonds wordt de dreiging manifest op de kermis. De jongen slaat aan het drinken en hallucineert. Over een vrouw die alle mannen terwille is, over een menigte die hem achtervolgt, over een auto die hem meeneemt langs een industrieterrein naar een Satansoffer en tenslotte een rijtje tippelhoeren van wie een hem eindelijk bevredigt – of niet?

Als hij wakker schrikt, de volgende ochtend op straat, ziet hij de raamprostituee weer, maar nu ‘weet' hij wat ze te bieden heeft. Hij neemt de bouwlift naar het dak en onderweg omhoog gaan de seizoenen voorbij en de jaren, en boven is hij even grof als zijn collega's.'

- Bas Blokker, NRC Handelsblad 30 juni 2004

Hisko Hulsing (Amsterdam 1971) studeerde schilderkunst en animatie aan de Rotterdamse Academie van Beeldende Kunsten en voltooide zijn opleiding in 1995. Hij begon aan zijn eerste korte animatiefilm Harry Rents a Room toen hij voor de ‘Bratri v Triku' studio in Barrandov, Praag (Tsjechië) werkte. Hulsing werkte een aantal jaar aan Harry Rents a Room en financierde deze met opdrachten voor animaties, illustraties en regie voor commercials, videoclips, leaders, bookomslagen en cd-roms.
In juli 1999 kwam Harry Rents a Room in 8 kopieën in de Nederlandse bioscopen als voorfilm van Existenz van David Cronenberg. In 2004 voltooide Hisko Hulsing Seventeen , die op talloze festivals in Telluride, Annecy, Montreal en Seattle, en in Nederlandse bioscopen draaide met American Splendor . Seventeen is the officiële Nederlandse inzending voor de Academy Awards 2005 in de categorie Best Animated Short .

Ansuya Blom Chapter Three (2002)
videofilm 7 min.
1 maart t/m 3 april 2005

Het programma no fear / keine Angst laat een aantal video- en animatiefilms uit binnen- en buitenland zien waarin angst een van de belangrijkste thema's is. Dat leven met angst tot beklemmende scenario's leidt, wordt snel duidelijk. Daarnaast zijn een aantal videofilms geprogrammeerd waarin elke vorm van angst apert afwezig is, als pleidooi voor meer vertrouwen.

In Chapter Three dwaalt de camera door een schier eindeloze gang met talloze gesloten deuren waartussen zich lampen bevinden. Het beeld is onscherp en wankel; de lampen rijgen zich aaneen tot hallucinerende bollen van licht en door de flarden muziek fluistert een stem. Beeldend kunstenaar Ansuya Blom voert, evenals in haar tekeningen, de kijker meer naar een innerlijke wereld, die onbenoembaar en ongrijpbaar net onder het oppervlak van het bewustzijn schuilgaat. Het is een wereld die we alleen tussen waken en slapen betreden, en in deze film is het dan ook alsof we zélf half wakend, half slapend door die gang wankelen, in een sfeer die geruststellend en verontrustend tegelijk is.

Ansuya Blom (Groningen 1956) studeerde in 1973-1974 aan de Koninklijke Academie in Den Haag en van 1974 tot en met 1976 aan de Ateliers '63 in Haarlem. In 1981 ontving zij een Koninklijke Subsidie voor de Vrije Schilderkunst. Hoofdthema in haar oeuvre is het menselijk lot om gebonden te zijn aan het lichaam: een lichaam dat gevoed moet worden, moet slapen en zal sterven. Steeds terugkerende motieven zijn organen als nieren, hersenen, hart en lever, door Blom beschouwd als symbolen van het leven, en verder kamers, bedden en gangen. Niet alleen het lichaam, maar ook kamer, bed en gang zijn verblijfplaats voor de psyche. Het bed symboliseert bijvoorbeeld de nachtelijke sluimertoestand, waarin angsten en verlangens die overdag onder de oppervlakte blijven, gestalte krijgen en tot leven komen. Behalve tekeningen en incidenteel ruimtelijk werk maakt Blom sinds 1984 ook films. In 2005 ging haar nieuwste film Nervous in prémière op het International Film Festival Rotterdam. Het Stedelijk Museum Schiedam organiseerde in 1999 een solotentoonstelling van haar werk waarbij het boek Let me see, if this be real verscheen. Meer informatie: www.galerievangelder.com

YOUNG-HAE CHANH HEAVY INDUSTRIES:
Bust down the doors! en Operation Nukorea
5 april t/m 8 mei 2005

Van YOUNG-HAE CHANG HEAVY INDUSTRIES, een collectief uit Seoul opgericht door Young-Hae Chang en Marc Voge, zullen van 5 april tot en met 8 mei twee Flash-animaties te zien zijn. Zowel het recente werk Bust down the doors! als het oudere Operation Nukorea vertellen in snel voorbijflitsende teksten op het ritme van klassieke jazz een verhaal van dreiging, vernedering en terreur, waarbij vooral het laatste werk de pathologische angst van Zuid-Korea voor de Noordkoreaanse atoomdreiging tot onderwerp van een grotesk maar gruwelijk scenario maakt. Het werk van YOUNG-HAE CHANG HEAVY INDUSTRIES is ook op internet te zien www.yhchang.com

Yeal Davids: Aquarium
10 mei t/m 12 juni 2005
Als vierde in de reeks, van 10 mei tot en met 12 juni, staat het werk Aquarium (1998) van de in Amsterdam wonende Israëlische kunstenares Yael Davids (Jeruzalem 1968) op het programma . In deze videoregistratie van een performance zien we een man over wiens hoofd een glazen kom is gezet onder begeleiding van twee assistenten een ruimte binnenkomen. Hij gaat met zijn rug tegen de muur staan, met de kom op een plank, waarna de assistenten de kom vol water gieten. Onverstoorbaar wacht hij tot zijn volledig onder water is verdwenen en opent na enige tijd zijn ogen om het publiek onbevangen aan te kijken.

Magnus Wallin Anatomic Flop (2003)
2 juli tot en met 28 augustus

Het werk van de Zweedse kunstenaar Magnus Wallin (Malmö 1965) is in Nederland nog maar een enkele keer te zien geweest, onder meer in 2003 tijdens Stad.Als.Film in Schiedam. Wallin is een meester in het construeren van korte ‘verhalen' die zowel ontsproten te lijken zijn aan (universele) angstdromen als gebruik maken van een kunsthistorisch arsenaal van thema's en motieven rond het leven en de dood. Wallin gebruikt computeranimaties om een geabstraheerde architectonische wereld te scheppen waarin ‘lichamen' (een kreupele, een spierman of een skelet) en machines (helikopters) verwikkeld zijn in een panische strijd om aan een bedreiging te ontsnappen. Over Anatomic Flop (2003), een van zijn meest recente animaties die van 2 juli tot en met 28 augustus wordt getoond, schrijft Wallin: ‘Acht spiermannen lopen over een renbaan van 100 meter , maar worden telkens gehinderd door een gevleugelde zandloper. De zware vleugelslagen van de zandloper slaan de spiermannen tegen de grond en werpen ze terug naar de start zodat ze nooit de finish bereiken. (…) De gevleugelde zandloper is een symbool van de Zwarte Dood in de Middeleeuwen.'


terug naar tentoonstellingsarchief

Magnus Wallin
3 fragmenten uit Anatomic Flop