Daan van Golden. Make Over

Daan van Golden Communicatiebeeld Make over 47891DVG02 Medium

Daan van Golden, uit de serie A Prior 2004-2016, Sousse, 1986, foto, 47,5 x 69 cm , collectie kunstenaar

Daan van Golden (Rotterdam, is een ongelooflijk nauwkeurige waarnemer, iemand met de uitzonderlijke gave om in ogenschijnlijk alledaagse observaties iets te herkennen – een bepaald ritme, een herhaling van vormen of kleuren, hoe licht ergens op valt, etc. – waardoor een beeld plotseling ‘om kan slaan’, los van de werkelijkheid komt, en daar bovenuit lijkt te stijgen.

Op een markt (ergens in India, lijkt het) neemt een vrouw in luchtige rode kleding op haar hurken een foto van een kalfje waarvan de witte gedeeltes van de vacht geel zijn gekleurd. Samen met het blauwe doek, dat de vruchten die hier verkocht worden tegen de zon beschermt, vormt zich, voor wie er oog voor heeft, een wonderbaarlijke driehoekcompositie van primaire kleuren. Iets naar achteren staat bovendien een man aan een van de vruchten te ruiken; twee handen om de vrucht, het hoofd voorovergebogen – hijzelf heeft het niet in de gaten, niemand niet, maar hij spiegelt exact de pose van de vrouw die door de lens van haar camera tuurt. Daan van Golden, schilder en fotograaf, heeft dit natuurlijk wel in de gaten. Daan van Golden (Rotterdam, is een ongelooflijk nauwkeurige waarnemer, iemand met de uitzonderlijke gave om in ogenschijnlijk alledaagse observaties iets te herkennen – een bepaald ritme, een herhaling van vormen of kleuren, hoe licht ergens op valt, etc. – waardoor een beeld plotseling ‘om kan slaan’, los van de werkelijkheid komt, en daar bovenuit lijkt te stijgen. Beïnvloed door oosterse opvattingen over het leven (de jaren 1963-1964 die hij in Japan doorbracht waren van cruciale betekenis) zijn toevallige gebeurtenissen voor hem niet altijd zo willekeurig als ze lijken. Toeval is iets waarin het goddelijke zich, op onnadrukkelijk wijze, kan tonen. Van Golden is een kunstenaar die vindt, niet zoekt. In zijn werk richt hij zich op het mysterie van ons bestaan en het raadsel van de tijd, en fotografie is voor hem bij uitstek het middel om de tijd vast te leggen. Op de foto’s van zijn opgroeiende dochter Diana zijn voorbije momenten bevroren, wat wordt benadrukt door het feit dat Van Golden ze pas na haar achttiende als serie presenteerde (Youth is an Art, 1997). De serie Castelldefels fotografeerde hij in 1966, maar drukte hij in 1999 af, op een oude partij fotopapier uit de jaren zestig – enerzijds de verbinding met het verleden herstellend, anderzijds de vergankelijkheid van het nu benadrukkend (de foto’s als object zullen blijven veranderen). In de serie zien we Van Goldens toenmalige vriendin, fotomodel Willy van Rooy, in een parkachtige omgeving terwijl ze zich verkleedt, een pruik kamt, een sigaret rookt en een masker van haar eigen gezicht beschildert. Terwijl ze wacht op een shoot, is ze bezig aan een make-over – metafoor voor het mooier maken van de werkelijkheid, een belangrijk motief bij Van Golden, voor wie de scheiding tussen kunst en leven niet bestaat. Overtuigd van de eenheid en gelijkwaardigheid van alle dingen, hecht hij eraan zijn foto’s en motieven in een andere context opnieuw te gebruiken. Zo ontstaan nieuwe werken en series – altijd vanuit die bijzondere ontvankelijkheid voor het wonderbaarlijke.